margaritas a los cerdos

Inicio > Historias > La pelota vasca: la piel sobre la piedra

La pelota vasca: la piel sobre la piedra

Debo comenzar pedindo escusas por este silencio de meses: non creo que teña lectores asiduos, pero alo menos disculparme ante o xestor do blog por manter unha páxina sen uso ou sen o magnífico uso que lle dades todos.

Onte fun ver “La pelota vasca” de Julio Médem. Debo dicir que fun con simpatía para a película despois do intento de censura, aledeime moito cando me topei cunha sala chea.

Os homes-nenos que somos buscamos sempre respostas definitivas que nos den descanso de pensar, descanso de ter sempre que descifra-lo mundo. Non deixa de ser paradóxico que cando estamos cansos desas tentativas veña a tristeza, e que ante a tristeza merquemos (roupa, libros, cine), mercar é o alivio do pensamento. Cando saímos do gran almacén seguimos tristes pero contentos. Algúns, os máis intelixentes como Vendell, sailles a ironía (tristeza alegre) e non paran de rir ante a ausencia de respostas definitivas. Outros choran por non-saben-ben-que (por non-saber-ben-que): ansiedade médica. É como non dicir nada: choras por nada e a contestación e unha nadería médica.

O mundo non é sinxelo. O mundo non é sinxelo. O mundo non é sinxelo nin para o grupo de terapia de George Bush (dicía onte Pilar Urbano en “Negro sobre Blanco” que era un grupo agustiniano (¿)que facía residi-la terapia en darlle tódalas mañás gracias a Deus por seguir sobrio e en buscar motivacións fortes para vivir –v.g. Eixo do Ben).

Non hai respostas definitivas. Non hai respostas definitivas. Que non hai respostas definitívas sábeo ben Julio Médem.

2003-10-07 a las 01:22 | ElDa | 3 Comentarios | #

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://elda.blogalia.com//trackbacks/11744

Comentarios

1
De: Martin Pawley Fecha: 2003-10-07 05:10

O peor de todo é que hai demasiada xente que nin sequera quere buscar algunha resposta, nese tema e en moitos outros.

Por certo, alégrome de velo/lelo por aquí de novo.



2
De: Vendell Fecha: 2003-10-07 05:41

Mire por onde ó ler o texto este veume a cabeza a conexión entre as nosas expectativas sobre as respostas e a educación que recibimos. Superado o medo ó vacío, quédanos o medo á incertidumbre, a recoñecer a propia ignorancia.

Será cousa de mercar noutro lado.



3
De: ElDa Fecha: 2003-10-07 06:29

Gracias Martin Pawley, o prometido é débeda.



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 54.224.133.152 (b2e2ca339a)
Comentario
¿Cuánto es: diez mil + uno?





  

Archivos

<Junio 2018
Lu Ma Mi Ju Vi Sa Do
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
             

Documentos


Blogalia

Blogalia


© 2002 ElDa